Umowa zlecenie a umowa o pracę: co się opłaca małej firmie

Właściwe pytanie brzmi inaczej

Pytanie „co tańsze" prowadzi na manowce. Właściwe brzmi: „co pasuje do tego, jak ta praca naprawdę wygląda". Wybór niezgodny z rzeczywistością bywa droższy niż oszczędność na składkach, bo składki nalicza się wtedy wstecz, z odsetkami.

Porównanie na konkretach

Kiedy zlecenie jest bezpieczne

Gdy praca ma charakter zadaniowy, wykonawca decyduje o czasie i miejscu, a Ty rozliczasz efekt, nie obecność. Typowe przykłady: projekt graficzny, tłumaczenie, obsługa wydarzenia, okresowe wsparcie w sezonie.

Składki zależą od sytuacji zleceniobiorcy: student do 26 roku życia jest z nich zwolniony, osoba zatrudniona gdzie indziej na etacie z wynagrodzeniem co najmniej minimalnym płaci tylko zdrowotną, a osoba bez innego tytułu, pełne składki.

Kiedy to musi być etat

Gdy praca ma cechy stosunku pracy: stałe godziny, konkretne miejsce, podporządkowanie przełożonemu i ciągłość. Wtedy ZUS albo Państwowa Inspekcja Pracy może uznać, że to w istocie umowa o pracę, niezależnie od tego, co napisano w dokumencie.

Praktyczna zasada: jeśli ktoś przychodzi codziennie o ósmej, siedzi w Twoim biurze i wykonuje Twoje bieżące polecenia, to jest pracownik.

Co się dzieje przy zakwestionowaniu

Składki naliczane są wstecz, do 5 lat, razem z odsetkami, i w całości obciążają pracodawcę, także w części, którą normalnie finansuje pracownik. Dochodzą zaległe świadczenia: urlop, wynagrodzenie za nadgodziny, ekwiwalenty.

Dlatego oszczędność rzędu kilkuset złotych miesięcznie potrafi zamienić się w kilkadziesiąt tysięcy do zapłaty naraz.

Co zrobić przed zatrudnieniem

Opisz na kartce, jak ta praca będzie wyglądać: gdzie, w jakich godzinach, kto wydaje polecenia, jak rozliczasz efekt. Dopiero potem dobierz umowę. Jeśli opis brzmi jak etat, zlecenie nie jest oszczędnością, tylko odroczonym kosztem.

Policzymy koszt zatrudnienia